Eric Vaarzon Morel

Eric Vaarzon Morel

Foto (c) Lenny Oosterwijk

Voor boekingen/gigs/workshops/ lecture-recitals, neem contact op via info@vaarzonmorel.com of druk op CONTACT 


Siempre son dos los que tallan, un proprio y un forastero, siempre es de tarde, y en la tarde esta luciendo el Lucero .... het zijn er altijd 2 die vechten, een van hier en een van ver, en het is altijd in de namiddag, bij het licht van de avondster ...

J.L.Borges

 .....el llanto de la guitarra y la trompeta empieza/de roep van de gitaar en de trompet begint/zoals het water huilt/zoals de wind huilt/over de sneeuwvlakte....heet zand uit het zuiden snakt naar witte Camelia's/als de pijl zonder doel/als de avond zonder ochtend/zoals de vogel/in de ochtend op de tak....ay guitarrita flamenca...y trompeta...en zoals de Tarantula/weven zij een grote ster om te jagen op de zuchten die ontsnappen uit hun ronde monden.....vrij naar F.G. Lorca

NUEVO:

LA QUINTA de B (Beethoven) y C (Paco Cepero)


after applause....thank you, thank you and thank you again...if you was white you're allright, if you was brown stick around, but if you was black, get back get back get back.....Big Bill Broonzie

this is what we call DUENDE....All Blues de la Frontera

OPTREDENS/TOUR/TICKETS zie Agenda


ERIC VAARZON & MORÈL – COLORS

 Who’s afraid of red, yellow and blue in green…..

 

Flamencogitarist Eric Vaarzon Morel bekend als ongekroonde koning van de flamenco (volgens Tivoli/Vredenburg) in Nederland wordt ook wel ‘de kunstschilder op gitaar’ genoemd.

 Volgens HP De Tijd ‘lijkt zijn instrument bespannen met de snaren van zijn ziel; altijd trouw aan zichzelf gebleven ontroeren zijn energie, eigenzinnige invoelendheid en muzikale schilderingen zijn publiek steeds weer'.

MORÈL is songwriter en ontwikkelt haar eigen genre door ‘alternative dark pop’ te mixen met flamenco en Mediterraanse melodieën.

'Alt-pop prinses' (volgens poppodium De Vorstin).

 

Samen mengen zij de kleuren op het palet van hun innerlijk op een bijzondere manier. Er ontstaat een grote diversiteit aan kleurschakeringen die hun verfijning vinden in klanken en stem.

 

‘Eric Vaarzon Morel, de flamencogitarist , die met zijn rechterhand het geluid van een kudde dravende paarden uit zijn klankkast kan halen, en met zijn linkerhand – tegelijkertijd – een denkbeeldig lenteblaadje aan de boom kan laten ritselen'

(Het Parool).

 

Rood, de kleur van passie en vuur .....

Geel, de kleur van de brandende Andalusische zon .....

Blauw, de kleur van water ..... como el agua/zoals het water .....

Verde, que te quiero verde ..... groen, ik hou zo van je groen .....



OPTREDENS/TOUR/TICKETS zie Agenda

"De Spaanse Miles Davis"

 Eric Vaarzon Morel - flamenco gitaar 

Alvaro Rey - trompet 

MORÈL & LARA - flamenco/jazz/pop singers/songwriters

Yannik Sieburg - elektrische gitaar

Manuel Vega - cajón


Eric gaat met zijn jonge talentvolle gasten op zoek naar de Spaanse klanken in de muziek van Miles Davis, een van de grootste en invloedrijkste jazzmuzikanten off all times. Miles' belangrijke albums Kind of Blue (1959) en Sketches of Spain (1960) worden op een muzikale manier door het ensemble zo belicht dat er flamenco/jazz of jazz/flamenco ontstaat. Kind of Blue, een van de meest populaire en best verkochte jazzalbums allertijden, bevat naast en All Blues het wonderlijke nummer Flamenco Sketches. Een zoektocht naar de beroemde blue notes, maar dan in the Spanish way met de zogenoemde tonos negros uit het Oosten. Sketches of Spain komt nog dichterbij Eric's flamenco; de Soleá is een van de oudste flamenco vormen. De eerste noten van het Adagio uit Concierto de Aranjuez van Joaquín Rodrigo vormen simpelweg de bekendste Spaanse gitaarmelodie. De flamenco wordt wel 'ns met de blues vergeleken. Blues, soul, duende, de magie van de Spaanse ziel spat er van af. Zoals Miles Davis, ook wel de Picasso van de jazz genoemd, 60 jaar geleden de exotische-passievolle Spaanse klanken in de jazzwereld introduceerde, zo doet Eric, als zoon van die kunstschilder ook wel de schilder op flamencogitaar genoemd, dat nu op zijn geheel eigen wijze met zijn jonge talentvolle compañeros uit alle windstreken in het theater. Een flamencogitaar, een trompet, een electrische gitaar, 2 zangeressen, en cajón vormen samen een flamencojazz ensemble vol passie en virtuositeit. Het zal wel nooit helemaal duidelijk worden waarom Miles Davis en arrangeur Gil Evans die Spaanse soul zo opzochten destijds. Wat we wel weten is dat Eric en zijn talentvolle compañeros die Trans-Atlantische ziel een boost gaan geven, flamenco-blues sin fronteras (zonder grenzen)...